نتیجه‌گیری از سطوح تحلیلی در جغرافیای شهری

تخصیص منابع با توجه به میزان تأکید بر عدالت اجتماعی، رضایت جمعیت شهری را به دنبال خواهد داشت. زیرا تخصیص منابع به همراه عدالت اجتماعی، مردم شهری را از جهت سهولت دسترسی به امکانات درمانی، زمان رسیدن به محل کار، هوای پاک، آب سالم، مسکن مناسب، الگوی مناسب تولید و توزیع یاری می‌دهد و چون میزان این قبیل منابع در شهرها محدود می‌باشد، در صورت عدم کنترل در توزیع آنها، تعداد معدودی از مردم شهری می‌توانند از این منابع بهره‌مند شوند.
   در شهرهای امروزی، به ویژه مادر‌شهرها، نه تنها منابع و کالا، حتی زیباییهای طبیعی نیز محدود می‌باشد. از این رو، همه مردم شهری آرزومندند که از این زیباییهای طبیعی بهره‌مند گردند. با توجه به موارد بالا، در شهرهای امروزی ما با سه تحلیل مشخص با کنترل منابع سر و کار داریم:
   1-قدرت سیاسی در ارتباط با کنترل منابع؛
   2-توان اقتصادی در ارتباط با کنترل منابع؛
   3-شخصیت و اعتبار اجتماعی در ارتباط با کنترل منابع؛
  
   پس در تخصیص منابع، کیفیت استفاده از قدرت سیاسی در امر تولید، سیستم تولید و مصرف، میزان دخالت دولتها در امر تخصیص منابع، میزان کارآیی بخش خصوصی و عمومی و بالاخره تأثیرات شرکتهای چند ملیتی بسیار مؤثر می‌افتد.
   در شهرهای امروزی، عده‌ای از مردم نمی‌توانند به منابع موجود و امکانات شهری دسترسی کامل داشته باشند از آن جمله می‌توان به سالمندان بی‌حقوق، مهاجرین بیکار و خانواده‌های کم درآمد، زنان فقیر بی‌سرپرست، کارگران غیر فنی، معلولین و نظایر آنها اشاره کرد، که این شرایط در همه شهرهای جهان، با شدت و ضعف مشاهده می‌شود.
   با توجه به محدودیت‌های دولتی در تخصیص منابع هر یک از سازمان‌های دولتی سهمی از هزینه‌های خود را به خدمات عمومی از قبیل بهداشت و درمان، خانه‌سازی، آموزش و خدمات اجتماعی اختصاص می‌دهند. تصمیم‌گیری در مورد اختصاص سهمی از هزینه‌ها به وسیله مدیران سازمان‌های دولتی صورت می‌گیرد. پس لازم است در حل مسائل شهرهای امروزی مدیران مسؤول سازمان‌های شهری از کارایی و تخصص بیشتری برخوردار گردند.
/ 0 نظر / 22 بازدید